Ogólnopolski Dzień Szczepień
archiwum 2014
Trzecia Konferencja Polskiej Grupy Roboczej
ds. Pierwotnych Niedoborów Odporności
Organizatorzy
Polska Grupa Robocza ds. Pierwotnych Niedoborów Odporności we współpracy z JProject - Group, stowarzyszającej Ośrodki Diagnostyki i Leczenia Pierwotnych Niedoborów Odporności w Europie Środkowo - Wschodniej
Współorganizatorem konferencji jest Ośrodek Diagnostyki i Leczenia Pierwotnych Niedoborów Odporności im. Jeffreya Modella przy Klinice Immunologii, Instytut "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka"
Polskie Towarzystwo Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej - Sekcja Wieku Rozwojowego
24 - 25 październik 2014, Warszawa
Villa Park Wesoła
ul. 1 Praskiego Pułku 89
Realizacja szczepień w stanach zaburzonej odporności
Stosowanie szczepień ochronnych u chorych z zaburzoną odpornością jest ograniczone ze względu na możliwość wystąpienia powikłań poszczepiennych wywołanych przez żywe szczepionki. Częstą przyczyną niepowodzeń w profilaktyce chorób zakaźnych jest także, wynikająca z zaburzeń immunologicznych, niewystarczająca odpowiedź na szczepienia lub jej brak.

Bezpieczeństwo i skuteczność szczepień u osób z obniżoną odpornością zależy oraz od rodzaju i stopnia zaburzeń immunologicznych. Ta heterogenna grupa zaburzeń odporności dzieli się na pierwotne i wtórne niedobory odporności.

Żywe szczepionki

Osoby z ciężkimi zaburzeniami odporności nie powinny być szczepione zarówno bakteryjnymi jak i wirusowymi, żywymi szczepionkami. Jest to generalna zasada. Ryzyko rozwoju choroby zakaźnej wywołanej żywym atenuowanym wirusem lub bakterią, pochodzenia szczepionkowego jest w tej grupie bardzo wysokie.

Tabela 1 wymienia stany przebiegające z ciężkimi zaburzeniami odporności, które są przeciwwskazaniem do stosowania żywych szczepionek. Ciężkie wrodzone niedobory odporności są przeciwwskazaniem do szczepień żywymi szczepionkami na całe życie, chyba że w wyniku przeszczepienia szpiku nastąpi pełna rekonstytucja układu odporności. Choroby nowotworowe są okresowym przeciwwskazaniem do szczepień i mogą być wznowione po jej wyleczeniu. Podobnie jest w przypadku leczenia immunosupresyjnego chorych z chorobami nowotworowymi oraz chorych poddawanych immunosupresji przed i po transplantacji szpiku i narządów. Szczepienia w tych grupach wznawiane są po powrocie prawidłowej funkcji układu odporności.
Tabela 1
Stany przebiegające z ciężkimi zaburzeniami odporności w trakcie leczenia,
będące przeciwwskazaniem do stosowania żywych szczepionek
  • ciężkie wrodzone i nabyte niedobory odporności
  • białaczka
  • chłoniaki
  • uogólniony proces nowotworowy
  • terapia lekami o działaniu alkilującym, antymetabolicznym, radioterapia oraz wysokie dawki sterydów
  • przeszczepy szpiku
  • transplantacje narządów
Partnerzy